மொழியுரிமைகளுக்கான சென்னைப் பறைசாற்றம்

 மொழியுரிமைகளுக்கான சென்னைப் பறைசாற்றம்

மொழியுரிமை மாநாடு
19-20, செப்டம்பர், 2015
சென்னை

”சென்னைப் பறைசாற்றம்” என்று அறியப்படும் இந்த மொழியுரிமைகளுக்கான சென்னைப் பறைசாற்றத்தில், கையொப்பமிட்ட அமைப்பினரும் தனிநபர்களும் சென்னையில் செப்டம்பர் 20, 2015 அன்று ஒன்றுகூடி,

மனித உரிமைகளைப் பறைசாற்றும் முன்னோடிகளான 1948 அனைத்துலக மனித உரிமைகள் பறைசாற்றம், 1966 குடிமை மற்றும் அரசியல் உரிமைகளுக்கான பன்னாட்டு உடன்படிக்கை, 1992 ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பின் பொதுமன்றத்தின் தீர்மானம் 47/135, 1989 பன்னாட்டு தொழிலாளர் அமைப்பின் மரபாவணம் ஆகியவை உள்ளிட்ட பல்வேறு பன்னாட்டு மற்றும் வட்டார பறைசாற்றங்கள், சட்டங்கள், உடன்பாடுகள், மரபாவணங்கள் ஆகியவற்றின் உச்சமாக 1996 ஜூன் 9ஆம் நாள் ஸ்பெயினில் பார்சிலோனா நகரில் வெளியிடப்பட்ட மொழியுரிமைகளுக்கான அனைத்துலகப் பறைசாற்றம் என்ற இவற்றைக் கருத்தில் கொண்டும்,

எந்த ஒரு மொழியையும் மற்ற எந்த மொழியின் மீதும் திணிப்பதையும் அல்லது எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட மொழியையும் ஒருதலைச்சார்பாக முன்னிலைப்படுத்தப்படுவதையும் தடுப்பது அல்லது நீக்குவது பற்றி இந்திய ஒன்றியத்தின் பல்வேறு மொழிச் சமூகங்கள் உருவாக்கிய பல்வேறு தீர்மானங்கள் மற்றும் கோரிக்கைகளையும் மொழி உரிமைகளையும் கருத்தில் கொண்டும்,

இந்திய ஒன்றியத்திலுள்ள பல்வேறு குடிகள் பேசும் மொழிகள் உயிர்ப்போடு இருப்பதற்கும் வளர்வதற்கும் ஊறு விளைவிப்பதாக இந்திய ஒன்றிய அரசாங்கத்தின் தற்போதைய மொழிக்கொள்கைகள் இருக்கின்றன என்பதைக் கருத்தில் கொண்டும்,

இந்திய ஒன்றியத்திலுள்ள மொழிகள் தொடர்பான இந்திய அரசமைப்புச்சட்டத்தின் நடப்புக் கூறுகளும், அவற்றின் அடிப்படையிலான சட்டங்கள், விதிகள், வழிகாட்டு முறைகள் ஆகியவை அனைத்தும் மொழி நிகர்மையையும் மொழி உரிமைகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டவை அல்ல என்பதுடன், அவை பல்வேறு மொழியினங்களைச் சேர்ந்த மக்களின் கோரிக்கைகளின் அடிப்படையில் இருப்பவை அல்ல என்பதைக் கருத்தில் கொண்டும்,

ஒன்றிய அரசின் இந்தித் திணிப்பையும், அதற்கு பல்வேறு அனைத்திந்திய அரசியல் கட்சிகளும் அமைப்புகளும் ஊடகங்கள் உள்ளிட்ட அதிகார மையங்களும் மாநில அரசுகளும் துணைநிற்பதையும் முன்னெடுத்துச்செல்வதையும் கருத்தில் கொண்டும் இந்தித் திணிப்புக்கு எதிராக பல்வேறு மொழிச் சமூகங்கள் நடத்திய வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இயக்கங்களைக் கருத்தில் கொண்டும்,

வளர்ச்சியின் பெயரால் ஆங்கிலத்துக்குக் கூடுதல் அழுத்தம் தரப்படுவதையும் நமது வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கூறின் மீதும் ஆங்கிலம் ஆதிக்கம் செலுத்துவதும் எங்கும் ஊடுருவிப் படர்வதும் மிகுந்துவரும் நிகழ்வாக இருப்பதையும் பொது மற்றும் தனி வெளிகளில் இந்திய ஒன்றியத்திலுள்ள எல்லா மொழிகளையும் பெயர்த்து அவற்றின் இடத்தை அது நிரப்புவதையும் அதன் வழியாக நமது மொழி சார்ந்த, பண்பாடு சார்ந்த, பொருளாதாரம் சார்ந்த தேர்வுகள் கட்டுப்படுத்தப்படுவதையும் கருத்தில் கொண்டும்,

இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் எட்டாம் அட்டவணையில் பட்டியிலிடப்பட்டுள்ள மொழிகளின் சார்பாக முறையிடும் மக்கள் தங்கள் மொழிகளை இந்திய ஒன்றிய அரசின் அலுவல் மொழிகளாக ஆக்கவேண்டும் என்று கோருவதையும் வேறு பல மொழிகளின் சார்பாக முறையிடும் மக்கள் தங்கள் மொழிகளை மேற்கண்ட அட்டவணையில் இணைக்கவேண்டும் என்று கோருவதையும் எண்ணிக்கையளவில் சிறிய மக்கள்தொகையினராக உள்ள நூற்றுக்கணக்கான மொழிச் சமூகங்கள் தங்கள் இனமொழிகளைப் பாதுகாக்கவும் மேம்படுத்தவும் போராடுவதையும் கருத்தில் கொண்டும்,

இந்திய ஒன்றியத்தின் மொழிகள் இந்திய ஒன்றியத்திலுள்ள மக்களின் பன்மைத்தன்மையைக் குறிக்கின்றன என்பதையும் இந்த மொழிகள் அந்தந்த மொழிச் சமூகங்களைப்பொறுத்தவரை அவற்றின் வரலாற்று, சமூக, பண்பாட்டு மற்றும் புவிப்பரப்பு முறையிலான உறுப்புகளாகவும் அவற்றிலிருந்து பிரிக்கப்படமுடியாத கூறுகளாகவும் இருந்துவருகின்றன என்பதைக் கருத்தில் கொண்டும்,

இந்திய ஒன்றியத்திலுள்ள மொழிகள் அவர்களின் சொந்தச் சூழல்கள், நடைமுறைகள் ஆகியவற்றின் அடிப்படைகளில் பல நூற்றாண்டுகளாக முகிழ்த்துவந்த மரபார்ந்த அறிவுமுறைகளைக் கொண்ட பேழைகள் என்பதையும் அவற்றை இழப்பது என்பது நமது மரபு, அறிவுத்தளம், மரபு சார்ந்த துறையறிவு ஆகியவற்றை இழப்பதாக ஆகிவிடும் என்பதைக் கருத்தில் கொண்டும்

பின்வருமாறு பறைசாற்றினர்

இந்திய ஒன்றியத்திலுள்ள எல்லா மொழிகளும் நிகரானவை என்றே கருதப்படுகிறது;  அத்துடன், ஒவ்வொரு மொழிக் குடும்பமும் அவரவர் மொழிகளை, ஒரு குடியாட்சிப் பின்புலத்தில், செய்யக்கூடிய எல்லா வழிகளையும் முறைகளையும் கடைப்பிடித்து, பாதுகாக்கவும், மேம்படுத்தவும், அதிகாரம் பெறும்படிச்செய்யவும் உரிமைகளைக் கொண்டிருக்கின்றன.

இந்திய ஒன்றியத்தின் ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும், அரசாங்கத்தின் நிறைவேற்றுகை, நீதி மற்றும் சட்டமியற்றும் பிரிவுகளோடு தமது எல்லா உறவாடல்களையும் தன் தாய்மொழியைப் பயன்படுத்தி மேற்கொள்வதற்கான அடிப்படையான, அகற்றவியலாத உரிமை இருக்கின்றது, அவ்வாறே, அக்குடிமகனுடன் தன் எல்லா உறவாடல்களையும் தொடர்புப்பாடுகளையும் மேற்கொள்ள அவரது தாய்மொழியையே அரசாங்கமும் பயன்படுத்தவேண்டும். இந்திய ஒன்றியத்தின் எல்லா குடிமக்களும் தத்தம் தாய்மொழிகளில் கல்வி பெறுவதற்கான உரிமைகளை பெற்றிருக்கவேண்டும். இந்திய ஒன்றியத்தின் எல்லாக் குடிமக்களும் வணிக மற்றும் பொதுச் சேவைகளை தத்தம் தாய்மொழிகளில் பெறுவதற்கான உரிமைகளையும் உடையவர்களாக இருக்கவேண்டும்.

இந்திய ஒன்றியத்தின் எல்லா மொழிச் சமூகங்களும் அளிக்கும் பரிந்துரைகளின் அடிப்படையிலும் கோரிக்கைகளின் அடிப்படையிலும், புதிய மொழிக்கொள்கை ஒன்றை உருவாக்கும் பொருட்டு இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பகுதி 17 மற்றும் தொடர்புடைய பிற கூறுகளை மீளாய்வு செய்யவும் திருத்தம் செய்யவும் ஒரு புதிய மொழி ஆணையத்தை உருவாக்கவேண்டும் என்று நாங்கள் அறைகூவல் விடுக்கிறோம்.

பின்வரும் கோரிக்கைகளை உடனடியாக பரிசீலனைக்கு எடுத்துக்கொள்ளுமாறும் அவற்றுக்கு உடனடியாக ஏற்பளிக்குமாறும் ஒன்றிய அரசை நாங்கள் கோருகிறோம்.
அ.  இந்திய அரசியல்சாசனத்தின் எட்டாம் அட்டவணையில் உள்ள எல்லா மொழிகளையும் ஒன்றிய அரசாங்கத்தின் அலுவல் மொழிகளாக ஆக்கவேண்டும்.
ஆ.  தற்போது ஒன்றிய அரசிடம் பல ஆண்டுகளாக நிலுவையில் உள்ள, பல மொழிச் சமூகங்களால் எழுப்பப்பட்டிருக்கிற கோரிக்கைகளுக்கு இணங்க, அவற்றின் மொழிகளை அரசியல் சாசனத்தின் எட்டாம் அட்டவணையில் சேர்க்கவேண்டும்.
இ.   தனிச்சிறப்பான அரசாங்க அமைப்பு ஒன்றின் மூலம், மிகக் குறைவான எண்ணிக்கையுள்ள மக்களால் பேசப்படுகிற மரபின, உள்நாட்டு மற்றும் பிற மொழிகளுக்கு ஆதரவளிப்பதுடன், அவற்றை அழிவிலிருந்தும் பிறமொழிகளோடு கரைந்து போவதிலிருந்தும் காப்பாற்ற அவசர நடவடிக்கைகளையும் எடுக்கவேண்டும்.

 

தாய்மொழியில் கல்வி பெறும் உரிமையை எந்த மட்டத்திலும் புறக்கணிக்கக்கூடாது என்பதை எல்லா அரசாங்கங்களும் உறுதிப்படுத்தவேண்டும் என்று நாங்கள் கோருகிறோம்.

ஏற்கனவே நிலவுகின்ற சட்டபூர்வமான மொழிச் சட்டங்களையும் கொள்கைகளையும் முழுமையாக நிறைவேற்றுமாறு எல்லா மாநில அரசுகளிடமும்ம் நாம் கோருகிறோம். அவ்வாறான கொள்கைகள் இல்லாத மாநிலங்கள் அவற்றை உருவாக்கிக் கொள்ளவேண்டும் என்றும் கோருகிறோம்.

மேற்கண்ட கோரிக்கைகளை பறைசாற்றுவதைத் தொடர்ந்து, மேற்கண்ட இலக்கை அடைவதற்காக, நாடாளுமன்றத்தில் மொழி நிகர்மை மற்றும் உரிமைகள் சட்டமுன்வரைவு ஒன்றைக் கொண்டுவரவும் அதை நிறைவேற்றவும் வழிசெய்யுமாறு, அனைத்து அரசியல் கட்சிகள், அமைப்புகள், மனித உரிமை அமைப்புகள் உள்ளிட்ட குடிமைச் சமூக அமைப்புகள், கல்வி மற்றும் பண்பாட்டு அமைப்புகள், ஊடக நிறுவனங்கள் ஆகியவற்றின் உறுதுணையை நாடுகிறோம். மேற்கண்ட மூன்று உரிமைகளை குறிப்பாகக் கோரியும், மொழியுரிமைகள், மொழிக் கொள்கைகள், மொழித் திட்டமிடல்கள் தொடர்பான பல்வேறு அம்சங்களை எதிர்கொள்வதற்குரிய புதிய மொழி ஆணையம் ஒன்றை உருவாக்கக் கோரியும் சட்டத்தின் அடிப்படையில் வலுவான தீர்மானங்களை நிறைவேற்றும்படி மாநில அரசாங்கங்களையும் உள்ளூர் அரசாங்கங்களையும் நாங்கள் வலியுறுத்துகிறோம்.

 

வரைவு செய்தவர்கள்:

 

ஆனந்த் ஜி, கர்நாடகம், (கன்னடம்), உமாகாந்தன் பி, கர்நாடகம், (கன்னடம், தமிழ்), கணேஷ் சேத்தன், கர்நாடகம், (கன்னடம்), கர்கா சாட்டர்ஜி, மேற்கு வங்கம், (வங்காளம்), கோமக்கம்பேடு ஹிமாகிரண் அனுகுலா, தமிழ் நாடு, (தமிழ், தெலுங்கு), ச.செந்தில்நாதன் (ஆழி செந்தில்நாதன்), தமிழ் நாடு, (தமிழ்), சாகேத் சிறீபூசண் சாகு, ஓடிஷா, (கோசலி), தமிழ்நெறியன், தமிழ் நாடு,  (தமிழ்), தீபக் பவார், மகாராட்டிரம், (மராத்தி), பி.பவித்திரன், கேரளம், (மலையாளம்), பிரியங்க் கே.எஸ்., கர்நாடகம், (கன்னடம்), மணி மு. மணிவண்ணன், தமிழ் நாடு, (தமிழ்), ரவிசங்கர் அய்யாக்கண்ணு, தமிழ் நாடு, (தமிழ்), வசந்த் ஷெட்டி, கர்நாடகம், (கன்னடம்), விவேக் வி, கர்நாடகம், (கன்னடம்), ஜோகா சிங் விர்க், பஞ்சாப், (பஞ்சாபி)