காஷ்மீரில் உச்சபட்ச தன்னாட்சி: டெல்லியிடம் வேறு தீர்வு உண்டா?

இந்த ஆண்டு பிப்ரவரி 25இல், ஹைதராபாத்தில் மான்தன் என்கிற பொதுமேடை ஒன்றில் உரையாற்றிய முன்னாள் மத்திய அமைச்சர் ப.சிதம்பரம் இதுவரை இந்தியப் பேரமைச்சர்கள் யாரும் சொல்லத் துணியாத சொற்களைச் சொன்னார். “காஷ்மீரை இந்தியா கிட்டத்தட்ட இழந்துவிட்டது” என்று அவர் கூறினார். காஷ்மீரில் போராட்டக்காரர்கள்மீது பெல்லட் குண்டுகளை அடித்து இந்தியப் படையினர் அழிச்சாட்டியம் செய்துகொண்டிருந்த தறுவாயில்தான் சிதம்பரம் இவ்வாறு பேசினார். இந்தியாவின் மிகப் பெரிய எதிர்க்கட்சியின் தலைவர்களில் சிதம்பரமும் ஒருவர் என்கிற நோக்கில் இந்த வார்த்தைகளைக் காதுகொடுத்துக் கேட்டால், இது எதிர்க்கட்சி அரசியல் எதிர்ப்பு என்று விட்டுவிடலாம். ஆனால், சிதம்பரம் முன்பு இந்தியாவின் உள்துறை அமைச்சராக இருந்தவர். காஷ்மீரின் ரத்தக் கறைகளைத் தம் கைகளிலும் கொண்டிருப்பவர். காங்கிரஸின் மேலிடக் குழுவின் முக்கிய உறுப்பினர். சிதம்பரம் பேசிய கருத்துகளைத் தொடர்ந்து இந்தியாவின் அதிதீவிர தேசப் பக்தர்கள் அவர்மீது பாய்ந்தார்கள். அவர் எப்படி அப்படிச் சொல்லலாம் என்று கொதித்தெழுந்தார்கள்.

சிதம்பரம் மறுபடியும் தேச பக்தர்களின் ரத்தத்தைக் கொதிக்க வைத்திருக்கிறார். அண்மையில் காஷ்மீர் பிரச்னை தொடர்பாகப் பேச்சுவார்த்தை நடத்த முன்னாள் உளவுத்துறை அதிகாரி தினேஷ்வர் சர்மாவை மோடி அரசு நியமித்திருந்தது. இதுகுறித்து குஜராத்தில் ராஜ்கோட்டில் பத்திரிகையாளர்கள் சிதம்பரத்திடம் கேள்வி கேட்கிறார்கள். அப்போது பதில் அளித்த சிதம்பரம், ‘காஷ்மீருக்கு அதிகபட்சத் தன்னாட்சியை (Greater Autonomy) வழங்க வேண்டும்’ என்று சந்தேகத்துக்கே இடமில்லாத வார்த்தைகளில் கூறினார்.

தன்னாட்சியே காஷ்மீர் மக்களின் கோரிக்கை

“காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கின் கோரிக்கை என்பது (அரசியல் சாசனக்) கூறு 370ஐ எழுத்திலும் எண்ணத்திலும் மதிக்க வேண்டும் என்பதுதான். அதாவது அதிகபட்ச தன்னாட்சி வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதுதான் அதற்குப் பொருள். ஜம்மு காஷ்மீரில் நான் பலரோடு உரையாடியிருக்கிறேன். அங்கே ஆசாதி வேண்டும் என்று கூறும்போது, எல்லோரையும் என்று சொல்ல மாட்டேன். மிகப் பெரும்பாலானோர் தன்னாட்சியைத்தான் கோருகிறார்கள்” என்று சிதம்பரம் விளக்கமளித்தார்.

கிளம்பிற்றுக்காண் காவிச் சிங்கங்களின் கூட்டம். இடம் வேறு குஜராத்தாயிற்றே! ஏற்கெனவே எதிர்வரும் தேர்தலில் பாஜகவுக்கு மிகப் பெரிய சோதனை இங்கே காத்துக்கொண்டிருக்கிறது. காங்கிரஸ் உற்சாகமாக இந்தத் தேர்தலை எதிர்கொள்கிறது. சிங்கத்தின் குகைக்குள்ளாகவே சென்று அதுவும் காஷ்மீர் விஷயத்தில் இப்படிப் பேசிவிட்டார் சிதம்பரம்.

“நேற்றுவரை அதிகாரத்தில் இருந்தவர்கள் திடீரென்று யுடர்ன் அடிக்கிறார்கள். வெட்கக்கேடு, காஷ்மீர் சுதந்திரத்துக்கு குரல் எழுப்புகிறார்கள், பேசுகிறார்கள்” என்று பிரதமர் நரேந்திர மோடியே கடுமையாகப் பதில் கொடுத்தார். இந்தியாவின் உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புக்கும் தேசியப் பாதுகாப்புக்கும் பொறுப்பான பதவியில் இருந்தவரே இப்படிப் பேசலாமா என்று பெயரைக் குறிப்பிடாமல், சிதம்பரத்தை விளாசித் தள்ளினார். அதிர்ச்சி அளிக்கிறது என்று கடுப்புகாட்டினார் ஸ்மிருதி இரானி.

சிதம்பரத்தின் கருத்துகளை காங்கிரஸின் நிலைப்பாடு என்று சித்திரித்த மத்திய அமைச்சர் அருண் ஜெட்லி, காங்கிரஸின் நிலைப்பாடு இந்தியாவின் தேசிய நலன்களுக்கு முற்றிலும் நேரெதிரானது என்று கூறினார். அரண்டு போன காங்கிரஸ் கட்சியும் சிதம்பரத்தின் கூற்றுகளை அவரது சொந்தக் கருத்துகள் என்று கூறிக் கைகழுவியது.

சொல்லப்போனால் சிதம்பரம் கூறியதைக் கேட்டு காஷ்மீரிலுள்ள ஆசாதிவாதிகள்தான் கோபப்பட்டிருக்க வேண்டும். காஷ்மீரில் நடப்பது முழுச் சுதந்திரத்துக்கான போராட்டம். ஆசாதிக்கு வேறு ஒரு இலக்கணத்தை சிதம்பரம் அளிப்பதை காஷ்மீர் போராளி இயக்கங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள்.

ஆசாதிக்குப் புது இலக்கணம் தருகிற சிதம்பரத்தின் முயற்சியை இந்தியாவின் அரசியல் சாசன வெளியின் உச்சபட்ச சாத்தியப்பாடு என்று கருதலாம். அரசியல் சாசனக்கூறு 370ஐ அப்படியே ஏற்பதன் மூலமாக அல்லது மேம்படுத்துவதன் மூலமாக அதைச் சாத்தியமாக்கலாம். அதே சமயம் அது நிஜ நிலவரத்தை வெளிக்காட்டுகிற கருத்தும்கூட. ஏனென்றால் இதுவரை தீர்க்கப்படாத காஷ்மீர் பிரச்னைக்கு ஏதேனும் ஒரு தீர்வை இந்தியா முன்மொழிய முடியுமானால் அது காஷ்மீருக்கு அதிகபட்ச சுயாட்சியை அளிக்கக்கூடிய ஒன்றாகத்தான் இருக்க முடியும். இந்தியாவுக்கு வேறு எந்த வாய்ப்பும் இல்லை. அதைப் போலவே, உலகின் போக்கில் மாற்றம் ஏற்பட்டு காஷ்மீரின் சுயநிர்ணய உரிமையை மற்ற நாடுகள் (பாகிஸ்தான் மட்டுமல்ல) ஏற்கும் வரை, காஷ்மீரின் ஆசாதிப் போராளிகளுக்கும்கூட வேறு வாய்ப்பில்லை. இரு அணு ஆயுத நாடுகளுக்கிடையிலான பதற்றத்தைத் தணிக்க விரும்புகிற இந்திய, பாகிஸ்தான் சமாதானவாதிகளின் கருத்தும் பெரும்பாலும் அதுதான். காஷ்மீர் பிரச்னையைத் தீர்ப்பதற்கான குறைந்தபட்ச நிபந்தனையே அதிகபட்ச தன்னாட்சித்தான்.

ஆசாதிக்குப் புதிய அர்த்தம்?

காஷ்மீர் பிரச்னையைத் தீர்க்க ஒரே வழி, அரசியல் சாசனக் கூறு 370இன்படி நடப்பதுதான் என்று சிதம்பரம் போல பலரும் கருதுகிறார்கள். உமர் அப்துல்லா போன்றோரின் கருத்து அதுதான். சுதந்திரத்துக்குக் கொஞ்சம் கீழே சுயாட்சி என்கிற புரிதலில் இந்தக் கருத்துக்கு நிச்சயமாக ஓர் ஏற்பு இருக்கவே செய்கிறது. இறையாண்மை அற்ற மாநிலமாக இருப்பதைவிட இறையாண்மையை பகிர்ந்துகொள்கிற மாநிலமாக இருப்பது ஆசாதிக் கனவில் பாதி என்று பல காஷ்மீர் அறிவுஜீவிகளுமே கருதுகின்றனர். சுதந்திரம் (freedom) என்ற சொல்லுக்கும் விடுதலை (independence) என்ற சொல்லுக்கும் இடையிலான ஒரு வியாக்கியான இடைவெளியில் ஆசாதி என்ற சொல்லுக்கு சிதம்பரம் அர்த்தம் தேடுகிறார்.

பேச்சுவார்த்தைக்கு வருகிறோம் என்று சொல்கிறவர்கள் தன்னாட்சியைப் பற்றிப் பேசினாலே இப்படி “தேச விரோதம்” என்று அலறுகிறார்களே, இவர்கள் என்ன பேசிக் கிழித்துவிடப் போகிறார்கள் என்று எகத்தாளம் செய்திருக்கிறார் உமர் அப்துல்லா. சிதம்பரம் கூறிய கருத்துகளால் சர்ச்சை ஏற்பட்டுள்ள இதே நிலையில், காஷ்மீரில் “தன்னாட்சியை மீண்டும் திரும்பிக்கொண்டுவருதல்” தொடர்பான ஒரு தீர்மானத்தை தேசிய மாநாட்டுக் கட்சி நிறைவேற்றியிருக்கிறது.

இந்தியாவில் காஷ்மீர் இருக்க வேண்டுமானால் காஷ்மீர் தன்னாட்சி கொண்டதாக இருக்க வேண்டும். ஆனால், காஷ்மீருக்குத் தன்னாட்சி கிடைத்தாலும் கிடைக்காமல் போனாலும் அவர்கள் தனியாகப் பிரிந்து செல்வதற்கான உரிமை உடையவர்களே. காஷ்மீருக்குக் கொடுத்த சத்தியத்தைக் காப்பாற்றுவதன் மூலமாகவே இந்தியா அந்தப் “பிரிவினை”யைத் தடுக்க இயலும்.

புது டெல்லிக்குக் காஷ்மீர் விவகாரத்தில் காலம் கடந்துபோய் நெடுங்காலமாகிறது. பாஜக எரியும் தீயில் எண்ணெய் வார்த்துவரும் வேலையைத் திறம்படச் செய்துவருகிறது. பெல்லட் குண்டுகள் துளைத்த முகங்களும் பீரங்கி முனையில் கட்டப்பட்ட காஷ்மீரிய உடலும் உலக அளவில் இந்தப் பிரச்னையை உயிர்ப்புடனேயே வைத்திருக்கின்றன

இன்றைய சகாப்தம் என்பது பேரரசிய தேசியங்களை எதிர்த்துப்போராடும் தனி இனங்களின் போராட்ட சகாப்தமாகவே இருக்கிறது. இந்தியா, சீனா, பாகிஸ்தான், ரஷ்யா, ஸ்பெயின், துருக்கி, பிரிட்டன், ஈராக், ஈரான், இலங்கை, பர்மா போன்ற தற்போது பேரரசிய தேசியவாதிகளால் ஆளப்படுகிற நாடுகளின் தலைவர்கள் மத்தியில் எழுந்திருக்கும் இருவேறு போக்குகளைத்தான் சிதம்பரமும் மோடியும் பிரதிபலிக்கிறார்கள். இப்போதைய கேள்வி: கூட்டாட்சியா? ஒற்றையாட்சியா?

ஏகபோக மூலதனமும் அணுக்க முதலாளித்துவமும் (crony capitalism) ஒற்றையாட்சியாளர்களின் பக்கமே நிற்கின்றன. மறுபக்கம், நியோ லிபரலிசப் போக்குக்கு வெளியேயுள்ளவர்களும் சிதம்பரம் போன்ற “அனுபவஸ்தர்களும்” கூட்டாட்சியின் பக்கம் நிற்கிறார்கள்.

இந்த இரு தரப்பினரும்தான் உலக அரசியலில் இப்போது நிறைந்திருக்கிறார்கள். ஈழத்திலிருந்து பர்மா வழியாக திபெத்துக்குப் போனாலும் சரி, காஷ்மீரிலிருந்து குர்திஸ்தான் வழியாக கேட்டலோனியாவுக்குப் பயணம் செய்தாலும் சரி. வழிநெடுக நாம் இந்த இரு தரப்பினரின் ஆட்டங்களைத்தான் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம். 21ஆம் நூற்றாண்டிலும் பேரரசிய தேசியத்துக்கும் (imperial nationalism) தேசிய இனங்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்கும் இடையிலான முரண்பாடு தொடர்கிறது என்பது மட்டும் உண்மை.

(கட்டுரையாளர் பற்றிய குறிப்பு: தன்னாட்சித் தமிழகம் என்கிற கூட்டியக்கத்தின் ஒருங்கிணைப்புக் குழு உறுப்பினர். மொழிசார் அரசியல் குறித்த ஆழமான சிந்தனைகளைப் பல தளங்களிலும் முன்வைத்து வருபவர். தொடர்புக்கு zsenthil@gmail.com)

 

நன்றி: மின்னம்பலம். http://www.minnambalam.com/k/2017/10/31/1509388228

இராவணனுக்கு எத்தனை ஆதார் அட்டை?

இந்த ஆண்டு தசரா கொண்டாட்டங்களின்போது ராவணன் சமூக ஊடகங்களில் மிகப்பெரிய அளவுக்கு விவாதப் பொருளாக ஆனார். தசராவை முன்னிட்டு ஆதார் அட்டையை வழங்கும் UIDAI நிறுவனம், தனது ட்விட்டர் பக்கத்தில் A time when the world sees the power of good governance.Let us continue this true spirit with Aadhaar…#HappyDussehra என்று தசரா வாழ்த்தினை வெளியிட்டிருந்தது. ஆதார் அட்டை திட்டத்தைக் கடுமையாக எதிர்த்துவரும் பல ட்விட்டர் குழுக்களின் ஒன்றான #DestroyTheAdhaar என்கிற குழுவிலிருந்து UIDAIஇன் இந்த வாழ்த்துக்கு எதிராக ஒரு கிண்டலான எதிர்வினை வந்தது.

Sir how many Aadhaar can Ravan get? 10 faces * 10 iris pairs = 100 at least? #DestroyTheAadhaar என்பதுதான் அந்த எதிர்வினை. ஆதார்காரர்களும் விடவில்லை. அதற்குப் பதில் எழுதினார்கள். “Not a resident of India. Not eligible to enroll for Aadhaar” என்பது ஆதாரின் பதில். அவ்வளவுதான், சமயோசிதமாக பதில் அளித்தமைக்காக UIDAIக்கு ஆதார் ஆதரவாளர்கள் லைக்குகளையும் ரிட்வீட்களையும் வாரி வழங்கினார்கள்.

அழகுதான்! ஆனால் ராவணன் இந்தியாவின் குடிமகனா இல்லையா என்று ராமராஜ்ய பக்தர்கள் தாங்களாகவே முடிவெடுத்துவிட முடியாது. ஏனென்றால் இந்தியாவில் ராவணனைக் கொளுத்தி மகிழும் ராம பக்தர்கள் மட்டும் குடிமக்களாக இல்லை. மாறாக, ராம்லீலா மைதானங்களுக்கு அப்பால், ராவணனைத் தங்கள் தெய்வமாக வழங்கும் மக்களும் லட்சக்கணக்கில் இருக்கிறார்கள். வட இந்தியாவிலும் மத்திய இந்தியப் பகுதிகளிலும் பல ஆதிவாசிச் சமூகத்தவர்கள் ராவணனைத் தன் முப்பாட்டானாகக் கருதுகிறார்கள். அவ்வளவு தூரம் ஏன்? இந்திரப் பிரஸ்தத்துக்கு அருகேயுள்ள நோய்டாவிலாயே ராவணனுக்குக் கோயில் இருக்கிறதாம்.

ராம் லீலா கொண்டாட்டங்களின்போது ராவணன் கொளுத்தப்படுவதைப் பார்த்து உற்சாகமடையும் கூட்டத்தினர் மத்தியில். ராவணன் உருவத்தைக் கொளுத்தாதே என்று கூறும் கூட்டமும் இருக்கிறது என்பதை நமது ஸோ-கால்டு நேஷனல் மீடியா இதுவரை கூறவில்லை.

மத்தியப்பிரதேசத்திலுள்ள ஆதிவாசிச் சமூகங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் ராவணனைத் தங்கள் தெய்வம் என்றுகூறி தங்கள் தெய்வத்தை கொளுத்துவது தங்கள் உணர்வுகளைப் புண்படுத்தும் செயல் என்று பகிரங்கமாக அறிவித்திருக்கிறார்கள். தசராவின்போது ராவணன் உருவத்தைக் கொளுத்துபவர்கள்மீது வழக்குத் தொடரப்படும் என்றும் அவர்கள் அறிவித்திருக்கிறார்கள். “விஜயதசமியின்போது ராவணன் உருவ பொம்மைகளைக் கொளுத்துவது குறித்து ஆதிவாசி மக்கள் மத்தியில் முன்பும் எதிர்ப்பு இருந்தது என்றாலும், மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியில் வலுவான, ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட பரப்புரை இயக்கம் ஒன்று முதன்முறையாக எழுந்திருக்கிறது” என்று ஹஃப்பிங்டன் போஸ்ட்டில் வெளியான செய்தி குறிப்பிடுகிறது. மத்தியப்பிரதேசத்தில் பெதுல் மாவட்டத்தில் இந்தஆண்டு இந்த எதிர்ப்பு வலுவாக இருந்திருக்கிறது.

“உருவ பொம்மைகளை எரிப்பதைப் பார்க்கும்போது எங்களுக்கு அவமானமாக இருக்கிறது. நாங்கள் ராவணனையும் மேகநாதனையும் வழிபடுகிறோம். இவை எங்கள் தொல் மரபு, எங்கள் உணர்வுகள் புண்பட்டுள்ளன” என்று ஆதிவாசிகளின் தலைவர்களில் ஒருவரான திலீப் துருவே ஊடகத்தினரிடம் தெரிவித்திருக்கிறார். அதை ஆமோதித்திருக்கிறார்கள் பிற ஆதிவாசித் தலைவர்களான ஆர்.எஸ்.உய்கே, பிரேம் சிங் சலம் போன்றோர்.

ராவணன் உருவ பொம்மைகளைக் கொளுத்துவது என்பது இரு சமூகங்களுக்கு இடையில் பதற்றத்தை அதிகரிக்கிறது என்று ஆதிவாசி விகாஷ் பரிஷத் என்கிற அமைப்பு மாவட்ட ஆட்சியரிடம் மனு கொடுத்திருக்கிறது.

இரு சமூகங்கள்? ஹா! தசரா கொண்டாடுபவர்கள் ஒரு சமூகம், ராவணனைக் கொண்டாடுபவர்கள் மற்றொரு சமூகம். ‘இந்துக்கள்’ இந்த வார்த்தைகளை நம்பவே மாட்டார்கள்.

ராவணன் இந்தியனா, இல்லையா?

ராமனை இந்தியக் குடிமகனாக ஏற்கும் மத்திய அரசு ராவணனைத் தங்கள் நட்பு நாடான இலங்கையின் குடிமகன் என்று நினைத்துக்கொண்டுதான் ஆதார் அட்டையைத் தர மறுக்கிறது என்று தெரியவருகிறது. இது ஆறுதலையே தருகிறது. ராமனும் ராவணனும் இருந்தபோது தெற்காசியா ஒரே நாடாக இல்லை என்பதை ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறார்கள். பரத கண்டம் என்கிற நாவலந்தீவு என்கிற இன்றைய இந்தியத் துணைக்கண்டம் பல்வேறு தேசங்களாகவே இருந்திருக்கிறது. அவனி ஐம்பத்தாறு தேசங்கள் என்று சொல்கிறார்கள். நல்லவேளையாக, அப்போது அகண்ட இந்தியா இருக்கக் காணோம். எனவே, இலங்கையின் ராவணனை இந்தியக் குடிமகனாக ஆதார் நிறுவனத்தார் நினைக்கவில்லை.

ஆனால், ராவணன் ராமஸ்வேரம் தாண்டி பாக் ஜலசந்திக்கு அப்பால் வன்னிக்காட்டில் இருந்தான் என்பது ஒரு கதை. இந்தியாவில் இன்னொரு கதையும் உண்டு. அது ராமயணம் கூறும் லங்கா என்பது இன்றைய சத்தீஸ்கர் – ஒரிசா பகுதியைச் சேர்ந்த ஒரு நிலப்பகுதி என்று கூறுகிறது. ராவணன் மத்திய இந்தியப் பழங்குடிகளின் மூதாதையருள் ஒருவன் என்றும் அந்தக் கதையில் சொல்லப்படுகிறது.

மத்தியப்பிரதேசத்தின் கோண்டு பழங்குடியினரிடம் அப்படி ஒரு ஐதீகம் இருக்கிறது. இப்போது அவர்களிடம் வேகமாக வளர்ந்துவரும் கோண்டுவானா கண தந்திரக்கட்சியும் ராவணனை அவமதிக்கும் திருவிழாக்களுக்கு எதிராகச் சட்டபூர்வ நடவடிக்கையை எடுக்கப்போவதாகக் கூறியுள்ளது. திராவிட மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த கோண்டு பழங்குடியினருக்குத் தனி மாநிலம் வேண்டும் என்று போராடி வருகிறது கோண்டுவானா கண தந்திரக்கட்சி. கோண்டுவானா என்பது தமது ஆதி நிலம் என்பதையும் இந்தியாவின் பூர்வீக நாகரிகங்களில் அதுவுமொன்று என்பதையும் வலியுறுத்திவரும் இந்தக் கட்சி, ராவணனைக் கொண்டாடும் கலாசாரம் தம் மக்களிடம் நெடுங்காலமாகவே உண்டு என்று கூறுகிறது. ஆரியர்கள் தங்களைத்தான் அசுரர்கள் என்று கூறுகிறார்கள் என்று இவர்கள் நம்புகிறார்கள். ஆதிவாசிகளின் அரசியல் உணர்வு அதிகரிக்க அதிகரிக்க அவர்கள் ராவணனைக் கொண்டாடும் அரசியல் உணர்வு பரவிவருகிறது.

ராவணனைத் தமிழனாகப் பார்க்கும் பழக்கமுடைய தமிழ்நாட்டில் இந்தச் செய்திகள் ஆரவாரத்துடன் வரவேற்கப்படலாம். வேறு எந்த இதிகாச மரபையும்விட அதிகமாக திராவிட இயக்கத்தவரால் விமர்சிக்கப்பட்ட மரபு ராமகாதை. திராவிட இயக்கத் தலைவர்களும் அறிவுஜீவிகளும் ராமன் என்கிற உத்தம புருஷன் ஓர் உத்தம புருஷன்தானா என்று கேள்வி கேட்டார்கள். ராவணனை மையப்படுத்திய எதிர்ப்புனைவுகளும் உருவாக்கப்பட்டன. ராவண காவியத்தையே எழுதினார் புலவர் குழந்தை.

தென்திசையைப் பார்க்கின்றேன் என்சொல்வேன் என்தன்

சிந்தையெல்லாம் தோள்களெல்லாம் பூரிக்குதடடா

அன்றந்த லங்கையினை ஆண்ட மறத்தமிழன்

ஐயிரண்டு திசைமுகத்தும் தன்புகழை வைத்தோன்

குன்றெடுக்கும் நெடுந்தோளான் கொடைகொடுக்கும் கையாளன்

குள்ளநரிச் செயல்செய்யும் கூட்டத்தின் கூற்றம்

என்தமிழர் மூதாதை என்தமிழர்பெருமான்

ராவணன்காண்! அவன்நாமம் இவ்வுலகம் அறியும்

என்று பாடினார் பாரதிதாசன். (திராவிட இயக்கப் பற்றாளரான எனது உறவினர் ஒருவர் தன் மகனுக்கு ராவணன் என்று பெயரிட்டார்). ராமாயணத்தைக் கொளுத்தும் தீ பரவட்டும் என்றார் அண்ணா. கம்ப ரசத்தைப் பிழிந்து கேலி செய்தார். ராமாயணத்தின் மீதான திராவிட இயக்க விமர்சனத்தின் தாக்கம் மிகத்தீவிரமாக இருந்தபோது, ராமனையும் கம்பனையும் காக்கத் தீவிரமாக வேலை செய்தார்கள் சில தமிழ்ப் புலவர்கள். ஆனாலும்கூட “ராமன் வாலியை மறைந்திருந்து கொன்றது அறமா மறமா” என்று கேள்விகேட்டுக் கோயில் பந்தல்களிலேயே வழக்காடு மன்றம் நடத்திய காலமாக அந்தக் காலம் இருந்தது என்பது இந்தத் தலைமுறையினருக்கு ஆச்சர்யமாக இருக்கும்.

எதிர்க்கலாசாரமும் ஆதிக்கலாசாரமும்

ஆனால், தமிழகம் ராவணனைக் கொண்டாடியதற்கும் இன்று கோண்டுகள் உள்ளிட்ட பழங்குடியினர் அதைக் கொண்டாடுவதற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது. தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை ராவணனைக் கொண்டாடியது ஓர் எதிர்க்கலாசார நடவடிக்கை. ஆனால், கோண்டுகளைப் பொறுத்தவரை அது அவர்களுடைய ஆதிக்கலாசாரம்.

அயோத்திக்கும் லங்காபுரிக்கும் இடையிலான தொலைவு குறைவு என்பது மட்டுமல்ல; அவ்விரு ராஜ்ஜியங்களும் இப்போது மோதலிலும் இருக்கின்றன. மத்தியப்பிரதேசம், சத்தீஸ்கர், ஒரிசா, ஜார்கண்டு, பீஹார் பகுதிகளில் உள்ள பழங்குடி மக்கள் தங்களுடைய அரசியல் அதிகாரத்துக்காகவும் மொழி உரிமை உள்ளிட்ட இன உரிமைகளுக்காகவும் குரல் கொடுக்கத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். மாவோயிஸ்ட்களின் தாக்கத்தால் தீவிர அரசியல் அவர்களிடம் நுழைந்து இரு பல்லாண்டுகள் கடந்துவிட்ட நிலையில், பழங்குடி மக்களிடமிருந்தே நேரடியான அரசியல் அமைப்புகள் தமது வரலாற்றை மீட்டுருவாக்கும் பணியைத் தொடங்கியுள்ளன. அதுதான் இன்று ராம் லீலாவுக்கு எதிரான சட்டப் போராட்டமாகவும் வெடித்திருக்கிறது.

ராவணன் இந்தியக் குடிமகனில்லை என்று ஆதார் அமைப்பு கருதலாம். அப்படியானால் கோண்டுவானா இந்தியா இல்லையா என்று கோண்டுகள் கேட்டால் அவர்களிடம் பதில் இருக்க வேண்டும்.

நன்றி:  மின்னம்பலம் https://minnambalam.com/k/2017/10/08/1507401030